EN DE MOLEN...

 

En de molen, een voorbijgestreefd middelpunt langs een afgedankt stratennet, moest steeds meer ongewapend de herfststormen over zich heen laten gaan. In eenzame, winderige nachten waaide ze langzaam aan flarden: een ontzettend akelig geluid voor wie die taal verstond. Een stervende wereld, ten prooi aan de wind en de wolken, waarmee en waarvan zij voorheen zo lang en zo intens had geleefd.